پرداخت هزینه هاستینگ با رمزارز پس از یک‌بار انجام دادن ساده است، اما چند جزئیات تعیین می‌کنند که روان باشد یا گران. این راهنما توضیح می‌دهد چگونه کار می‌کند، Bitcoin و Monero وقتی حریم خصوصی مهم است چه تفاوتی دارند و اشتباه‌هایی که باید از آن‌ها دوری کرد.
شارژ با رمزارز چگونه کار می‌کند
در OffshoreVps به ازای هر فاکتور پرداخت نمی‌کنید. وجه را به موجودی حساب خود اضافه می‌کنید و موجودی هزینه سرورها، تمدیدها و دامنه‌ها را می‌پردازد. روند به این شکل است:
- صفحه شارژ را در داشبورد باز کنید و یک ارز و یک مبلغ انتخاب کنید.
- یک آدرس پرداخت (و اغلب یک QR code) دریافت می‌کنید که برای همان شارژ معتبر است.
- مبلغ دقیق را از کیف پول خود ارسال کنید. وقتی تراکنش روی بلاکچین تأییدهای کافی داشته باشد موجودی شارژ می‌شود.
موجودی شما سپس در همه موقعیت‌ها قابل استفاده است، پس یک شارژ می‌تواند یک VPS در هلند و یک تمدید در سنگاپور را تأمین کند.
Bitcoin: پیش‌فرض، با مصالحه‌هایی
Bitcoin تقریباً همه‌جا پذیرفته می‌شود و خرید آن آسان است. برای هاستینگ خوب کار می‌کند، اما به یاد داشته باشید که بلاکچین Bitcoin عمومی است. هر تراکنش قابل مشاهده است و اگر کیف پولی روزی به هویت شما وصل شود (مثلاً چون از حساب صرافی به نام شما شارژ شده)، تاریخچه آن قابل ردیابی است.
- سرعت: یک تأیید به‌طور میانگین حدود ده دقیقه طول می‌کشد، اما وقتی شبکه شلوغ است می‌تواند بیشتر شود.
- کارمزد: کارمزدهای شبکه با ازدحام تغییر می‌کنند. پیش از ارسال، برآورد کارمزد را در کیف پول خود بررسی کنید.
- حریم خصوصی: شبه‌ناشناس، نه ناشناس. آن را قابل ردیابی بدانید.
Monero: حریم خصوصی از بنیاد
Monero با ring signature، آدرس‌های stealth و تراکنش‌های محرمانه، به‌طور پیش‌فرض فرستنده، گیرنده و مبلغ را پنهان می‌کند. برای کسی که می‌خواهد پرداخت‌های هاستینگ کمترین ردپا را بگذارند، ابزار قوی‌تری است.
- سرعت: بلوک‌ها تقریباً هر دو دقیقه می‌رسند و کیف پول‌ها معمولاً ده تأیید می‌خواهند تا وجه قابل خرج شود، پس حدود بیست دقیقه وقت بگذارید.
- کارمزد: معمولاً کسری از یک سنت.
- دسترس‌پذیری: صرافی‌های کمتری آن را فهرست می‌کنند و برخی آن را حذف کرده‌اند، پس ممکن است به خرید همتا‌به‌همتا یا یک swap نیاز داشته باشید.
ما یک صفحه اختصاصی درباره هاستینگ با Monero و یکی درباره هاستینگ با Bitcoin داریم، با ارزهای پشتیبانی‌شده و زمان‌های معمول.
ارزهای دیگری که خوب کار می‌کنند
استیبل‌کوین‌هایی مانند USDT و USDC وقتی می‌خواهید دقیقاً بدانید چند دلار می‌فرستید مفیدند، چون بین خرید و پرداخت نوسان قیمت وجود ندارد. اگر از آن‌ها استفاده می‌کنید، به شبکه‌ای که روی آن می‌فرستید توجه کنید (TRON، Ethereum، Solana و غیره هر کدام کارمزد و آدرس متفاوتی دارند). ارسال روی شبکه اشتباه رایج‌ترین راه از دست دادن یک پرداخت است.
اشتباه‌هایی که برای مردم هزینه دارند
- شبکه یا ارز اشتباه. همیشه تأیید کنید ارز و شبکه نشان‌داده‌شده در صفحه شارژ با آنچه می‌فرستید یکی باشد.
- ارسال کمتر از مبلغ لازم. صرافی‌ها اغلب کارمزد برداشت را از مبلغ کم می‌کنند. کارمزد را روی آن اضافه کنید تا مبلغ کامل برسد.
- استفاده دوباره از آدرس منقضی‌شده. آدرس‌ها و نرخ‌های شارژ برای مدت محدودی معتبرند. اگر آدرس شما منقضی شده یک آدرس تازه بسازید.
- بی‌صبری. چون اولین پرداخت هنوز تأیید نشده، پرداخت دوم نفرستید. منتظر تأییدها بمانید و اگر گیر کرد، با شناسه تراکنش با پشتیبانی تماس بگیرید.
پرداخت‌ها را به همان اندازه که می‌خواهید خصوصی نگه دارید
ارزی که انتخاب می‌کنید فقط یک حلقه از زنجیره است. اگر کیف پول شما از حساب صرافی‌ای شارژ شده که مدارک هویتی شما را دارد، صرافی می‌داند چه خریده‌اید و کجا فرستاده‌اید. برای جداسازی قوی‌تر، افراد معمولاً یک ارز حریم‌خصوصی مانند Monero را با کیف پولی که خودشان کنترل می‌کنند ترکیب می‌کنند و از ارسال مستقیم از حساب‌های صرافی امانی به آدرس پرداخت پرهیز می‌کنند. هر چه انتخاب کنید، مطمئن شوید کاری که می‌کنید در محل زندگی شما قانونی است.