بازرسی عمیق بسته (DPI) به شبکه اجازه می‌دهد فراتر از نشانی‌ها و پورت‌ها را ببیند و شکل ترافیک شما را داوری کند. پروتکل‌های VPN کلاسیک دست‌دهی‌های قابل‌تشخیص دارند، پس سانسورچی می‌تواند بدون رمزگشایی حتی یک بایت آن‌ها را مسدود کند. نقطه‌ی پایانی خصوصی روی VPS خودتان از فهرست‌های مسدودسازی مشترک دوری می‌کند و پروتکلی که HTTPS معمولی را تقلید می‌کند از اثرانگشت‌گیری در امان است. این راهنما یکی از این پروتکل‌ها را راه می‌اندازد: VLESS با REALITY روی Xray.
DPI چگونه VPN را تشخیص می‌دهد
سانسورچی‌ها به سه سیگنال تکیه می‌کنند: الگوهای ثابت دست‌دهی (OpenVPN و WireGuard هر دو دارند)، بازه‌های IP شناخته‌شده‌ی ارائه‌دهندگان تجاری VPN، و کاوش فعال، که در آن سانسورچی به سرور شما وصل می‌شود و نحوه‌ی پاسخ را بررسی می‌کند. یک پروتکل برای دوام باید از هر سه جان سالم به در ببرد.
- الگوهای دست‌دهی: با پیچیدن ترافیک در یک نشست واقعی TLS از آن‌ها دوری می‌شود.
- بازه‌های IP مشترک: با استفاده از سروری که فقط شما استفاده می‌کنید از آن‌ها دوری می‌شود.
- کاوش فعال: با اینکه سرور برای هر کسی که کلید را ندارد مثل یک وب‌سایت واقعی رفتار کند از آن دوری می‌شود.
چرا REALITY
REALITY دست‌دهی TLS یک وب‌سایت واقعی و محبوب را قرض می‌گیرد. کاوشی که کلید شما را نمی‌داند صرفاً به آن سایت هدایت می‌شود و یک گواهی و صفحه‌ی عادی می‌بیند. کلاینتی که کلید را می‌داند به پراکسی می‌رسد. گواهی خودتان وجود ندارد که علامت‌گذاری شود و دامنه‌ای هم برای ثبت لازم نیست.
گام ۱: آماده‌سازی سرور
از یک VPS تازه‌ی Ubuntu در موقعیتی با مسیر خوب به کاربرانتان استفاده کنید و ابتدا مقاوم‌سازی پایه را انجام دهید. سپس Xray را با اسکریپت رسمی نصب کنید.
sudo apt update && sudo apt -y upgrade
bash -c "$(curl -L https://github.com/XTLS/Xray-install/raw/main/install-release.sh)" @ install
xray x25519آخرین دستور یک کلید خصوصی و یک کلید عمومی چاپ می‌کند. کلید خصوصی را روی سرور نگه دارید و کلید عمومی را به کلاینت‌ها بدهید. با xray uuid یک شناسه‌ی کاربر بسازید.
گام ۲: پیکربندی Xray را بنویسید
یک سایت استتار انتخاب کنید که TLS 1.3 و HTTP/2 را پشتیبانی کند و از سرور شما در دسترس باشد. نام میزبان آن را هم در dest و هم در serverNames بگذارید.
{
"inbounds": [{
"port": 443,
"protocol": "vless",
"settings": {
"clients": [{ "id": "YOUR-UUID", "flow": "xtls-rprx-vision" }],
"decryption": "none"
},
"streamSettings": {
"network": "tcp",
"security": "reality",
"realitySettings": {
"dest": "example.org:443",
"serverNames": ["example.org"],
"privateKey": "YOUR-PRIVATE-KEY",
"shortIds": ["a1b2c3d4"]
}
}
}],
"outbounds": [{ "protocol": "freedom" }]
}آن را با نام /usr/local/etc/xray/config.json ذخیره کنید، سپس sudo systemctl restart xray را اجرا کنید و systemctl status xray را بررسی کنید.
گام ۳: فایروال را باز کنید و وصل شوید
sudo ufw allow OpenSSH
sudo ufw allow 443/tcp
sudo ufw enableدر کلاینت، نشانی سرور، پورت ۴۴۳، UUID، کلید عمومی، short ID و همان نام سرور را وارد کنید. کلاینت‌هایی مانند v2rayN، Nekoray، Streisand و Hiddify از REALITY پشتیبانی می‌کنند. flow را برای هماهنگی با سرور روی xtls-rprx-vision بگذارید.
کارکردن را حفظ کنید
- برای هر گروه کوچک از کاربران یک VPS استفاده کنید. نقطه‌ی پایانی پرتردد راحت‌تر پروفایل می‌شود.
- اگر سایت استتار از سرور در دسترس نباشد، اتصال‌ها شکست می‌خورند. سایتی پایدار انتخاب کنید و در صورت نیاز آن را عوض کنید.
- Xray را به‌روز نگه دارید؛ اصلاحات پروتکل مرتب منتشر می‌شوند.
- روی پورت ۴۴۳ همان IP هیچ چیز دیگری اجرا نکنید.
هیچ ابزاری دسترسی را زیر هر سانسوری تضمین نمی‌کند. از شبکه‌ای که واقعاً استفاده می‌کنید آزمایش کنید و یک پروتکل دوم را به‌عنوان پشتیبان نگه دارید. برای VPN روزمره‌ی ساده‌تر، WireGuard روی VPS شما را ببینید و برای انتخاب میان دو گزینه‌ی کلاسیک WireGuard یا OpenVPN را بخوانید.